Γεια σας dorisdayers!

Τι γίνεται; Πώς πάει; Πώς είναι τα νευράκια; Εμένα δεν θα σας το κρύψω αυτή την εβδομάδα είναι τσατάλια! Θες γιατί πλησιάζουν οι γιορτές όπου υποβόσκει πάντα μια υποσχόμενη ευτυχία; Θες γιατί τα ορμονικά κάνουν πάρτι-oh yes, that day of the month-και με παίρνουν τα ζουμιά κάθε τρείς και λίγο, έτσι χωρίς ιδιαίτερο λόγο, σα λεχώνα; Δεν ξέρω, πάντως δεν ξεκίνησε καλά. Πετσικάρισα η γυναίκα αλλά οκ άνθρωποι είμαστε, δεν γίνεται όλη την ώρα να είμαστε στον πλανήτη της Σάντυμπελ! Παρόλα αυτά ξύπνησε από τα έγκατα ο ωροσκόπος, το Λιοντάρι το περήφανο και πήρε τα ηνία! « Σύνελθε σε παρακαλώ μη σε αρχίσω στις γρήγορες και βάλε ΤΩΡΑ τους στόχους της νέας εβδομάδας! Ξέρεις εσύ, αυτούς τους μικρούς που όταν όμως τους πετυχαίνεις σε παίρνει η χαρά και κάνεις σα μικρό παιδί. Είναι ο μόνος τρόπος για να τη βγάλεις καθαρή, θα καταβάλεις μεγαλύτερη προσπάθεια αλλά στο τέλος θα τα καταφέρεις! ΓΙΑ ΠΑΜΕ, ΓΙΑ ΠΑΜΕ !». Ο άλλος μου εαυτός, αυτός ο ενθουσιώδης αιώνιος έφηβος είχε δίκιο, τι να έκανα όμως που σερνόμουν  και ένιωθα 100 χρονών! Και τότε το βλέμμα μου έπεσε πάνω σε ένα παλιό μεταλλικό κουτί που είχα καταχωνιάσει σε μια γωνιά του γραφείου. Αυτό είναι! Θα κάνω αυτό που θα ευχαριστούσε μιαν ηλικιωμένη γυναίκα, δεν υπάρχει λόγος να κοντράρω το πώς νιώθω, φτάνει να συμπλεύσω και να μου δώσω χαρά. Αυτός εξάλλου είναι και ο στόχος. Θα ξαναπιάσω ΤΟ ΚΕΝΤΗΜΑ!

1. HO…………HONOR TRADITIONS

Ναι, ναι, μη γελάτε καθόλου, σωτήριο σας λέω το κέντημα! Κάτι ήξεραν οι παλιές και απασχολούσαν έτσι τα χεράκια τους όταν προφανώς θόλωνε ο νους. Και είναι και η ιδανική ευκαιρία να φτιάξω ένα όμορφο δώρο για την μαμά μου μιας και η κατάσταση έξω στα μαγαζιά φέτος είναι ΜΑΤRΙΧ και θλιβερή. Το είχα κάνει και στο παρελθόν αυτό όταν ήταν έγκυος η κουμπαρούλα μου η Γιαννούλα. Είχα φτιάξει ένα handmade κεντητό μαξιλάρι για το κοριτσάκι που περίμενε, μιας και σε μια τόσο ιδιαίτερη περίσταση ένα δώρο αγοραστό μου φαινόταν πολύ λίγο. Είχα βάλει όλη μου την αγάπη και την αφοσίωση ετοιμάζοντας αυτό το μαξιλάρι κι έτσι, όταν ήρθε η ώρα, ένιωσα ότι προσέφερα ένα δώρο από καρδιάς με μιαν αξία διαφορετική. Τι καλύτερο λοιπόν σε μια κουλή περίοδο σαν και αυτή να ξανακάνω μια τέτοια χειρονομία σε έναν δικό μου άνθρωπο.

Άνοιξα λοιπόν το κουτί και άρχισα να παίζω στο πάτωμα με ένα κάρο χρώματα από κλωστές DMC. Μια γλυκιά νοσταλγία με πλημμύρισε καθώς ήρθαν στο μυαλό μου χιλιάδες εικόνες από εκείνα τα απογεύματα με τις γιαγιάδες και την θεία μου που έπλεκαν και κεντούσαν  μανιωδώς κι εγώ έπαιζα στα πόδια τους με «μαγικά» κουβάρια, όπως νόμιζα, αποχαυνωμένη και εκστασιασμένη από τα χρώματα και τις δημιουργίες που ξεπρόβαλαν μέσα από τα χέρια τους. Και τώρα βρίσκομαι εγώ στην θέση τους ίσως για να συνεχίσω την παράδοση, γιατί όχι. Άπλωσα  μια καθαρή εταμίνα (το κατεξοχήν ειδικό βαμβακερό ύφασμα για κέντημα ) στο παρκέ κι άρχισα να μετρώ και να την κόβω στις διαστάσεις που ήθελα για το μαξιλάρι. Άνοιξα και το ντοσιέ με το τυπωμένο σχέδιο που είχα αγοράσει κι άρχισα να ξεχωρίζω τα χρώματα των DMC που θα χρειαζόμουν καθώς και να επεξεργάζομαι το σημείο από όπου θα ξεκινούσα, το περίγραμμα, καθώς έτσι έκαναν και οι επαγγελματίες κεντήστρες της οικογενείας μου.

Στο σημείο αυτό λοιπόν σας αποκαλύπτω μιαν ανακάλυψη που είχε κάνει παλιότερα το γειτονάκι μου η Βίκυ, πωρωμένη  κεντήστρα και του λόγου της, και μου την είχε εμπιστευθεί. Το πιο όμορφο κυριολεκτικά site για κέντημα που έχω δει! Λέγεται Madame la Fee, είναι γαλλικό και έχει τα ομορφότερα και πιο ευφάνταστα σχέδια για κέντημα. Πραγματικά όταν το επισκέφτηκα δεν ήξερα τι να διαλέξω! Τα ήθελα όλα! Η πλοήγηση στο site, αν και στα γαλλικά, ήταν απολαυστική καθώς τα σχέδια, les fiches, πραγματικά σε ταξιδεύουν. Συγκρατήθηκα και διάλεξα ένα ρομαντικό και παιχνιδιάρικο σχέδιο για το κοριτσάκι της Γιαννούλας και ένα κρεβατοκάμαρας σε μπλε τόνους για την μαμά μου. Κι όταν παρέλαβα το πακέτο μου είχε μέσα τόσο αναλυτικές οδηγίες που ο φόβος της πρωτάρας εξαφανίστηκε και αντικαταστάθηκε με μια σιγουριά παλιάς κυρίας σαλονιού που εξασκεί το χόμπι της.

Περιττό να σας πω ότι κεντώ πια κάθε μέρα για ώρες το βραδάκι μπας και προλάβω να τελειώσω το δώρο μου για τις γιορτές, και η χαρά μου όταν μου αποκαλύπτονται τα σχέδια πάνω στην εταμίνα είναι τόσο μεγάλη που η νευριασμένη και κουρασμένη ηλικιωμένη γυναίκα που με κυρίευσε  στην αρχή της εβδομάδας μεταμορφώθηκε  σιγά σιγά σε μια ήρεμη και comme il faut κυρία μιας άλλης εποχής. Κι έτσι ένα βράδυ καθώς μάζευα, γλυκά εξαντλημένη, τις κλωστές στο κουτί τους, έπεσε το βλέμμα μου σε μια φωτογραφία της γιαγιάς μου που έχω πάνω στο πιάνο. Για πρώτη φορά μου φάνηκε σα να με κοιτά με υπερηφάνεια. Έκλεισα τα μάτια μου και μεταφέρθηκα για λίγο στο σαλόνι της. Την είδα να με πλησιάζει με εκείνη την βαριά βελούδινη ρόμπα της, να μου προσφέρει  γλυκό του κουταλιού και να μου λέει « μπράβο σου Ντορινάκι, τώρα όχι μόνο για σένα αλλά και για μένα…..Ο ΣΤΟΧΟΣ ΕΠΕΤΕΥΧΘΗ!».

2.HO…………HONEY SWEETS

Με αυτή λοιπόν την παραδοσιακή και δημιουργική βραδινή μου ενασχόληση τα πρωινά μου ξυπνήματα είχαν μια άλλη αίσθηση. Σα να ήμουν πια « η κυρία του σπιτιού» και ο σύγχρονος εαυτός μου έδωσε με ευχαρίστηση τη θέση του σε έναν, ας το πούμε, « ρόλο» μιας γυναίκας από άλλη εποχή! Τότε που το νοικοκυριό ήταν ένα καθημερινό savoir vivre, τα σπίτια και τα προικιά τους μοσχοβολούσαν φρεσκάδα και τα φαγητά ήταν όλα σπιτικά. Μου αρέσει πολύ αυτή η αίσθηση κι όσο κι αν με κατάπιε ο σύγχρονος τρόπος ζωής πάντα φροντίζω να αναβιώνω που και που κάτι από τις διηγήσεις των γιαγιάδων μου ή από αυτά που έχω διαβάσει.

Ένα απωθημένο μου λοιπόν από 20 χρονών, από τότε δηλαδή που μετακόμισα και έμεινα μόνη μου, ήταν τα σπιτικά μελομακάρονα. Κι όλα αυτά τα χρόνια, πάντα στις γιορτές, όση δουλειά και να είχα, ήθελα να τα φτιάχνω εγώ! Έχω την αίσθηση πως μόνο έτσι το σπίτι θα μυρίσει πραγματικά Χριστούγεννα. Ίσως να επηρεάστηκα και από τον πατέρα μου, όπου ονόματι Χρήστος, φρόντιζε πάντα με το γιορτινό του τραπέζι να δίνει μια πολύ ξεχωριστή νότα σε αυτή την εποχή του χρόνου. Βρέθηκε λοιπόν τότε στα χέρια μου, ειλικρινά δεν ξέρω πώς, ένα βιβλίο μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής της Χρύσας Παραδείση. Ξέρετε από εκείνα τα παλιά που οι σελίδες του μυρίζουν πρεσαριστό χαρτί και που πριν ακόμη το ανοίξεις είσαι πεπεισμένη πως ανακάλυψες θησαυρό. Στρώθηκα λοιπόν στη μελέτη αποφασισμένη να μάθω να φτιάχνω τα καλύτερα μελομακάρονα. Πέρασαν χρόνια για να φτάσω πια περήφανη να σας πω ότι τα μελομακάρονά μου έγιναν περιζήτητα και όλοι οι αγαπημένοι μου τα περιμένουν κάθε χρόνο με ανυπομονησία. Δεν υπάρχει καλύτερη ανταμοιβή από αυτή για μια μαγείρισσα!

Δεν συνάντησα ιδιαίτερες δυσκολίες στην παρασκευή της ζύμης, είναι πολύ απλή, αλλά στο ΜΕΛΩΜΑ ( έμενα μου αρέσουν αρκετά μελωμένα από κάτω με ένα ελαφρύ κρατσάνισμα από πάνω ).Πειράματα επί πειραμάτων και αποτυχία στην αποτυχία μέχρι να φτάσω στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Καταλαβαίνετε τη χαρά μου μόλις ανακάλυψα το μυστικό, την κατάλληλη θερμοκρασία. Αλλά πριν φτάσουμε εκεί ιδού η μαγική συνταγή με όλη μου την αγάπη καθώς πιστεύω πως είναι πολύ όμορφο να μοιραζόμαστε τις συνταγές της καρδιάς μας και όχι να τις κρατάμε σαν επτασφράγιστο μυστικό.

Για τη ζύμη: ( βγαίνουν περίπου 50 μελομακάρονα )

  • 2 φλυτζάνια τσαγιού λάδι ( εγώ προτιμώ ηλιέλαιο καθώς το ελαιόλαδο τα κάνει βαριά )
  • 1 φλυτζάνι τσαγιού ζάχαρη ( βάζω καστανή και άσπρη μόνο στο σιρόπι )
  • ½ φλυτζάνι τσαγιού κονιάκ
  • ½ φλυτζάνι τσαγιού χυμό πορτοκάλι
  • Κανέλα  & γαρύφαλλο τριμμένα ( 2-3 κ.γ από το καθένα )
  • Ξύσμα από 1 πορτοκάλι 
  • 7 ½ φλυτζάνια τσαγιού αλεύρι ( μαλακό )
  • 2 κ.γ κοφτά μπέικιν πάουντερ
  • 1 κ.γ κοφτό σόδα.

Για το σιρόπι:

  • 2 φλυτζάνια τσαγιού μέλι
  • 2 φλυτζάνια τσαγιού ζάχαρη
  • 2 φλυτζάνια τσαγιού νερό
  • 2-3 φλούδες πορτοκάλι    

( Εγώ βάζω στο σιρόπι σχεδόν 3 φλυτζάνια από το καθένα καθώς μου αρέσουν έξτρα μελωμένα ).

Για το γαρνίρισμα:

  • 1 πακέτο καρύδια

Και πάμεεεε: Χτυπάμε ( σε μπλέντερ καλύτερα ) το λάδι, τη ζάχαρη, το κονιάκ, το χυμό πορτοκαλιού, την κανέλα, το γαρύφαλλο και το ξύσμα. Κοσκινίζουμε το αλεύρι μαζί με το μπέικιν και τη σόδα. Ρίχνουμε λίγο- λίγο το μίγμα του αλευριού στο μίγμα του λαδιού και ανακατεύουμε στην αρχή με κουτάλι. Κατόπιν ζυμώνουμε καλά τη ζύμη ( όχι πάνω από 5 λεπτά για να μη βγάλει το λάδι της ώστε τα μελομακάρονά μας να κρατήσουν την υγρασία τους ) και αν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο ακόμη αλεύρι.

Παίρνουμε κομμάτια ζύμης και τα πλάθουμε σε μπαλάκια ( εγώ τα κάνω αρκετά μικρά γιατί στο ψήσιμο διογκώνονται), έπειτα τα πατάμε από πάνω με το τρίφτη του τυριού και τους δίνουμε το σχήμα του μελομακάρονου. Τέλος τα βάζουμε σε ταψί και τα ψήνουμε στους 180 C για 25 λεπτά ( προσοχή μη σκουρύνουν πολύ ).

Και τώρα ερχόμαστε στο ΚΡΕΙΣΙΜΟ σημείο! Με το που τα βάλετε στο φούρνο ξεκινήστε ΑΜΕΣΩΣ το σιρόπι καθώς για το τέλειο μέλωμα θέλει ζεστό σιρόπι σε ζεστό μελομακάρονο!( ω ναι, τα δοκίμασα όλα μέχρι να καταλήξω πως έτσι πετυχαίνει το μέλωμα!! )

Πάμε για το σιρόπιιιιιι: Βράζουμε το μέλι, τη ζάχαρη, το νερό και τις φλούδες πορτοκαλιού μέχρι να αφρίσει. Το απομακρύνουμε από τη φωτιά και αφαιρούμε τον αφρό και τις φλούδες. Λογικά εκείνη τη στιγμή είναι έτοιμα και τα μελομακάρονά σας. Ρίχνουμε το καυτό σιρόπι στα καυτά μελομακάρονα και τα αφήνουμε να κρυώσουν. Τέλος τρίβουμε τα καρύδια και πασπαλίζουμε τα μελομακάρονα.

Και το θαύμα εγένετο! Θαύμα σας λέω! Μούρλια! Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε! Εγώ κάθε χρόνο την ευγνωμονώ την κυρία Χρύσα, την χρυσοχέρα! Έτσι λοιπόν και φέτος η παράδοση συνεχίστηκε και μάλιστα με διπλή δόση για να μοιράσω παντού. Να τους γλυκάνω ρε αδελφέ αλλά και να νιώσω έτσι όπως μου αρέσει, παλιακιά και αφέντρα του σπιτιού μου. Α ρε Χρηστάκο, να ήσουνα τώρα εδώ μαζί μας, να σου ετοίμαζα εγώ αυτή τη φορά μια γιορτή όπως αυτές που μου προσέφερες. Άλλα δεν μπορεί, σίγουρα με παρακολουθείς από κάπου με το ουισκάκι σου ανά χείρας και γελάς που σου έμοιασα τόσο κι από μέσα κι απ’ έξω. Και την στιγμή που ήμουν έτοιμη να τοποθετήσω την πιατέλα στο τραπέζι του σαλονιού, πέφτει το βλέμμα μου σε μια φωτογραφία του που έχω πάνω στην αγαπημένη μου κασέλα. Μου χαμογελούσε περήφανα και μια φωνή μέσα μου ψιθύρισε γαργαλιστά « μπράβο Ντορινάκι μου, να είσαι σίγουρη πως όχι μόνο για σένα  αλλά και για μένα πια…. Ο ΣΤΟΧΟΣ ΕΠΕΤΕΥΧΘΗ,…..ο μπαμπάς…..

3.HO…………HOMEWEAR WITH STYLE

Κάτι όμως έπρεπε να κάνω και με την εμφάνιση καθώς ως γνωστόν όταν έχουμε τα ψυχολογικά μας έχουμε και την τάση να αφηνόμαστε και να μας παραμελούμε. Έλα μου όμως που το μήλο έπεσε ακριβώς κάτω από τη μηλιά και ως γνήσιο τέκνο μιας κατεξοχήν κοκέτας, της μητέρας μου, η εικόνα μου να σούρνομαι με τη ρόμπα και το μαλλί σα να με πήρε ανεμορούφουλας με έριχνε ακόμη περισσότερο και με απωθούσε. Τα λόγια της ερχόντουσαν ξανά και ξανά στο μυαλό μου. « Να είσαι πάντα περιποιημένη κάτω από οποιαδήποτε συνθήκη, και να σου αρέσεις, πρώτα σε εσένα και μετά στους άλλους». Είχε δίκιο, ακόμη και σε μια τέτοια περίεργη συνθήκη εγκλεισμού έπρεπε να παραμερίσω την κακοδιάθετη νοικοκυρά και να επαναφέρω τη γυναίκα. Τι κι αν δεν είχα πουθενά να πάω; Οι πυτζάμες και οι ρόμπα ας με περίμεναν υπομονετικά το βράδυ για νάνι. Τώρα έπρεπε να βρω κάτι απλό και ζεστό να φορέσω που όμως θα με έκανε να νιώθω κομψή και περιποιημένη. Θυμήθηκα λοιπόν πως πρόσφατα είχα αγοράσει δυο σύνολα από την ιστοσελίδα του γνωστού της πάση μαγαζιού που έχει σώσει ζωές και πορτοφόλια. Και φυσικά αυτό δεν είναι άλλο από το περίφημο ZARA, μαγαzara, όπως το λέω. Έτρεξα στη ντουλάπα και τα βρήκα αφόρετα και παραπονούμενα σε ένα ράφι καθώς δεν περίμεναν κι αυτά το δεύτερο lockdown να τα βρει σε κατάσταση εγκλεισμού. Κι άρχισε η πασαρέλα…

Το πρώτο από ένα μαλακό πλεκτό ύφασμα σε ένα φωτεινό off white (υπέροχο χρώμα κατά τη γνώμη μου για total look το χειμώνα), σε στυλ φόρμας με ασορτί φούτερ αλλά δίνοντας περισσότερο την αίσθηση ενός κομψού comfy συνόλου παρά αθλητικού. Κι όντως όσο και να αποφεύγω τα σεταρίσματα καθώς τα θεωρώ άκρως ξεπερασμένα, η φετινή τάση του ασορτί πάνω-κάτω, ειδικά σε πιο πρωινά look ομολογώ πως ολοένα και με κερδίζει δίνοντας ένα άνετο μεν αλλά και classy αποτέλεσμα. Συνδυάζοντάς το και με ένα ζευγάρι ζεστά χριστουγεννιάτικα καλτσάκια, να σου την η Μαρίτσα ανανεωμένη και περιποιημένη. Γιατί οκ, σπίτι μου σπιτάκι μου αλλά και η γυναικεία φιλαρέσκεια να μην πάρει κι αυτή τη δροσούλα της; Τόσο όσο πάντα!

Το δεύτερο ένα πιο κρουστό πλεκτό σε camel μελανζέ ασορτί με το παρκέ μου αυτή τη φορά .Ένα χαριτωμένο πλεκτό σορτσάκι για πιο petite σιλουέτες, με το δικό του αρκετά oversized πουλόβερ, έξυπνη ισορροπία, καθώς κατά την γνώμη μου ένα κοντό σορτσάκι ακόμη και με καλσόν δείχνει πολύ πιο elegant συνδυασμένο με κάτι πιο loose από πάνω παρά με κάτι στενό ή κολλητό. Και μιας και είπα καλσόν, είπα να το συνδυάσω με ένα παιχνιδιάρικο opaque με ρόμβους σε γήινους τόνους για να σπάσω την μονοχρωμία αλλά και γιατί με μαύρο  μου φάνηκε ένας αρκετά σκληρός συνδυασμός, όχι όμως και απαγορευτικός. Να σου την λοιπόν πάλι η Μαρίτσα κουνάμενη συνάμενη και πολύ πιο χαμογελαστή καταφέρνοντας να κρατήσει έξω από το σπίτι την σκληρή πραγματικότητα, δημιουργώντας  μέσα στα ίδια τετραγωνικά κάθε μέρα έστω και μια παραίσθηση « κανονικότητας», αφού είναι και τόσο στη μόδα η λέξη και για μόδα μιλάμε!

Παίζοντας λοιπόν με τα συνολάκια μου, σαφώς με καλύτερη διάθεση, με μελομακάρονο στο ένα χέρι και κέντημα στο άλλο, ντρίιιιιν το κουδούνι. Κοιτάζω από το ματάκι και τι να δω. Η μαμά κοκέτα που σας έλεγα! Κρύβω γρήγορα το κέντημα να μη δει το δώρο της και ανοίγω όλο χαρά που θα κεράσω γλυκό από τα χεράκια μου. « Καλέ τι ωραία που είσαι ντυμένη, μπράβο κοριτσάκι μου, τώρα όχι μόνο για σένα αλλά και για μένα….Ο ΣΤΟΧΟΣ ΕΠΕΤΕΥΧΘΗ!».

 Σας φιλώ γλυκά και σας εύχομαι ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ όπως τα θέλετε και όπως μπορείτε καλύτερα! Ανυπομονώ να τα ξαναπούμε την άλλη Δευτέρα….ποιός ξέρει με τι; xxx

4 Comments

  1. Τα τσακισα τα μελωμακαρονα.ουαου. με μεκατεστρεψες.Υπεροχα!!! Περιμενω και το κεντητο μαξιλαρακι για το κρεβατι111

    1. Χα χα έχασε η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα !!! xxx

  2. Επί τέλους ένας καινούργιος τρόπος γραφής συνταγών, ανάλαφρος , έξυπνος και μακριά από το «υλικά» «εκτέλεση» κλπ στερεότυπα της εποχής μου ! Είναι κι αυτό μια Τέχνη που θέλει ανανέωση και νομίζω πως είσαι ιδανική. Αλλά και για τα άλλα θέματα που γράφεις, τα βρίσκω εξ ίσου ενθουσιαστικά, προσεγμένα, καθόλου φλύαρα που πλατειάζουν, έξυπνα γραμμένα με νεανική και ανανεωτική ματιά. Καλή συνέχεια στα πολλά που ασχολείσαι, που είναι ευχάριστα, ενημερωτικά στο είδος τους, μοντέρνα και επιμένω, γραμμένα από άτομο χωρίς παρωπίδες που όπως λένε…φυσάει και γοητεύει!

    1. Ευχαριστώ ειλικρινά από καρδιάς για την τόσο σημαντική υποστήριξη!
      Μου δίνει τεράστια δύναμη να προχωρήσω δυναμικά και αισιόδοξα ώστε να σας ψυχαγωγώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!!! xxx

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *