Doris-Day

Facebook
Instagram
IMG_20201230_160247_389

ΚΙ EASTER-Α, ΚΙ EASTER-A

Γεια σας αγαπημένοι μου doris-dayers!

Ελπίζω να είστε όλοι όσο καλύτερα γίνεται και κυρίως να αισιοδοξείτε για τα μελλούμενα. Φτάσαμε λοιπόν κούτσα κούτσα και στην δεύτερη μεγάλη και Θεία γιορτή του χρόνου. Το κατακόκκινο Πάσχα. Η αλήθεια είναι, και νομίζω σας το έχω ξαναναφέρει, πως αυτές οι τόσο μεγαλεπήβολες ετήσιες γιορτές με αγχώνουν και με στρεσάρουν τα μάλα, λες και πρόκειται να συμβεί κάτι πολύ σημαντικό. Αλλά με αυτή τη συγκεκριμένη, και προς μεγάλη μου έκπληξη, παρατήρησα πως μου συνέβη το εξής παράδοξο. Με το πέρασμα λοιπόν των χρόνων αυτή η «γιορτή» έχει λειτουργήσει στον ψυχισμό μου αντιστρόφως ανάλογα με εκείνη των Χριστουγέννων.

‘Έτσι λοιπόν ενώ στα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια η συναισθηματική ζυγαριά έγερνε εμφανώς και με άκρατο ενθουσιασμό προς τη φωταγωγημένη και χειμερινή γιορτή της «Θείας Γέννησης», αντιπαθώντας κατάφωρα την κατά γενική ομολογία γκρίζα και πένθιμη ατμόσφαιρα αυτής της κατά τ΄άλλα ανοιξιάτικης γιορτής που διανύουμε, μεγαλώνοντας κατανόησα, εκτίμησα και σχεδόν λάτρεψα αυτή τη μαγική και μυσταγωγική κατάνυξη που κρύβεται στα πανέμορφα τελετουργικά και τις παραδόσεις της. Σα να γυρίζει η ματιά όλων προς τα μέσα, να σιωπά για λίγο ο πολύς ο θόρυβος και η φλυαρία και έτσι να πραγματοποιείται ακούσια ένας προσωπικός απολογισμός και διαλογισμός. Μία βαθύτερη εσωτερική κατάδυση. Όσο δε για τον τόσο εύστοχο και σημαντικό συμβολισμό της, αυτόν του θανάτου αλλά και της ανάστασης, προσωπικά, και απεχθανόμενη θρησκοληψίες και μοιρολατρίες, τον θεωρώ την απόλυτη έκφραση και κινητήριο δύναμη της ύπαρξης και της πίστης του καθενός.

7 ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ

Εξετάζοντας λοιπόν και μελετώντας όλο και περισσότερο όλα όσα αφορούν τις Άγιες τούτες μέρες, μου συστήθηκε αποκαλυπτικά και πολύ διαφορετικά μία, κατά τη γνώμη μου, από τις αυθεντικότερες και πιο ξεχωριστές φωνές της Ελλάδος. Κι όχι μην πάει ο νους σας στον έρημο τον Πέτρο το Γαϊτάνο, τον πιο γνωστό και πολύ κακώς καθώς λένε τραγουδιστή του Πάσχα, μιας και προσπαθήστε αν θέλετε να τραγουδήσετε βυζαντινή μουσική όπως αυτός και μετά ελάτε να τα πούμε, αλλά στην πασίγνωστη κι από άλλα είδη παραδοσιακής, λαϊκής και έντεχνης μουσικής, Ελένη Βιτάλη. Και ναι, φυσικά και την είχα ξεχωρίσει και στο παρελθόν και ήταν ασυζητητί από τις πρώτες στη λίστα των αγαπημένων μου ερμηνευτριών κι από άλλα υπέροχα τραγούδια της όπως το «Ένα χειμωνιάτικο πρωί» ή το υπέροχα μελωδικό και σπαρακτικό «Ξαφνικός Έρωτας». Αυτή τη φορά όμως εξεπλάγη απόλυτα και την απήλαυσα ολοκληρωτικά όταν κατά τύχη το αφτί μου έπεσε σε έναν πολύ ιδιαίτερο δίσκο της, ιδανικό άκουσμα των ημερών, με τίτλο «7 Παρακλήσεις».

Πρόκειται λοιπόν για μια παλαιότερη συνεργασία της (1985) με τον συνθέτη Σταμάτη Σπανουδάκη, με την ίδια κυριολεκτικά να «ψέλνει» με ένα πολύ προσωπικό (σα να μιλάει και να αφηγείται), καθαρό και τόσο σύγχρονα βυζαντινό τρόπο 7 ‘Ύμνους των Ήμερων, κείμενα δηλαδή της υμνογραφίας και κυρίως της Μ.Εβδομάδος μελοποιημένα από τον ίδιο τον συνθέτη. Κι αν και ακούγοντας τον ξανά και ξανά είχα αρκετές διαφωνίες σε σχέση με την κάπως παράταιρη θα έλεγα ηλεκτρονική ενορχήστρωση, η συγκινητική και απόλυτα ειλικρινής ερμηνεία της με καθήλωσε σαν σε μυσταγωγία, και μάλιστα σε τέτοιου είδους ακούσματα πολύ μακριά και διαφορετικά από τις συνήθεις προτιμήσεις μου. Κι όμως με τη μαγική αυτή χροιά της φωνής της ένιωσα σχεδόν μεταφυσικά να μου μεταφέρει έναν αγωνιώδη προσωπικό και πνευματικό της αγώνα.

ΕΛΕΝΗ ΒΙΤΑΛΗ-ΛΑΒΙΔΑ

Όπως καταλαβαίνεται βέβαια μετά από ένα τέτοιο πλούσια μελωδικό και κατανυκτικό ταξίδι τούτο δω το Παρθενάκι έπρεπε να ψάξει απανταχού και να ανακαλύψει πολλά και διάφορα της ζωής και της καλλιτεχνικής πορείας αυτής της καταφανούς μελωδικής «μάγισσας». Η Ελένη Λαβίδα λοιπόν, όπως είναι το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε σε μια πλήρως μουσική οικογένεια και μεγάλωσε ταξιδεύοντας από παιδί σε ολόκληρη την επικράτεια, γεγονός που πολύ εύκολα μπορεί να διακρίνει κανείς σε αυτά τα ιδιαίτερα χρώματα και γυρίσματα της φωνής της. Με πατέρα μουσικό και δεινό σαντουροπαίκτη και μητέρα τραγουδίστρια των πανηγυριών μπαίνει και η ίδια από μικρή σε αυτό το παραδοσιακό κλίμα παρέα με τσιγγάνους μουσικούς και δημοτικούς οργανοπαίκτες. Φυσική συνέπεια λοιπόν όλων αυτών είναι η πολυσχιδής μουσική της προσωπικότητα και οι τόσο χαρακτηριστικές ερμηνείες της σα να βγαίνουν από τα έγκατα της γης και της ψυχής της. Και με την ξεχωριστή συμμετοχή της στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης μπαίνει κατευθείαν στη δισκογραφία δίπλα σε έναν λαϊκό θρύλο της μουσικής, τη Σωτηρία Μπέλλου, και γίνεται αμέσως γνωστή. Από το ξεκίνημα της λοιπόν φανερώνεται αμέσως το βασικότερο χαρακτηριστικό της, καθοριστικό και για την μετέπειτα πορεία της. Η αγωνιώδης συνύπαρξη εντός της δύο κόσμων πότε συμπληρωματικών και πότε πλήρως αντιφατικών.

Και μου είναι πραγματικά αδύνατο να ξεχάσω την πρώτη φορά που την άκουσα και την είδα ζωντανά επί σκηνής όπου, με μια παράδοξη παρουσία ξωτικού, από τις πρώτες κιόλας νότες, αυτή η τόσο εύθραυστη, καθηλωτική και μεγάλης έκστασης φωνή, μου διηγήθηκε μέσα σε λίγους μόλις στίχους σχεδόν όλη της τη ζωή και τις εμπειρίες της. Κι αλήθεια έτσι δεν πρέπει να είναι μια αληθινά καλλιτεχνική υπόσταση; Μία ζωντανή θυσία συμπαρασύροντας το κοινό με τη φωτιά της ψυχής και την αλήθεια της καρδιάς. Η ελληνική λοιπόν μουσική δεν θα μπορούσε να έχει καταλληλότερο εκπρόσωπό της από την τόσο συγκινητικά αληθινή Ελένη Βιτάλη.

ΚΙ ΟΜΩΣ Η ΚΟΤΑ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΑΥΓΟ!

Κι αφού έθρεψα καλά καλά την ψυχούλα μου με αυτές τις πανέμορφες μελωδίες των ημερών από μια τόσο σημαντική καλλιτέχνιδα, αυτό εδώ το κοτοπουλάκι τρέχει γρήγορα γρήγορα στη μαμά του, την κατά κόσμον πια γνωστή και καλύτερη βαφέα αυγών ever! Ε ναι λοιπόν κυρίες και κύριοι, το αίνιγμα λύθηκε επιτέλους και μπορώ μετά βεβαιότητος να σας το πιστοποιήσω πως … Η ΚΟΤΑ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΑΥΓΟ, και μάλιστα το πιο όμορφο, κατακόκκινο και γυαλιστερότερο αυγό του κόσμου. Εντάξει η τύπισσα είναι θεά καθώς τόσα χρόνια όχι μόνο δεν της έχει σπάσει ούτε ένα αυγό αλλά και το βάψιμο … αλαβάστρινο! Στρωτό και έντονο, χωρίς ίχνος ρωγμής ή γραμμών, τα κατακόκκινα αυγά της μαμάς μου είναι σα ψεύτικα.

Αναλαμβάνοντας λοιπόν η ίδια τα υπόλοιπα πασχαλινά καλούδια αποφάσισα να την επισκεφτώ και να παρακολουθήσω από κοντά την κόκκινη ιεροτελεστία της αλλά και να της αποσπάσω πολύτιμες συμβουλές και μυστικά αυτής της κοινής μεν αλλά αρκετά δύσκολής πασχαλινής διαδικασίας. Και ιδού τα συμπεράσματα:

  • Τα αυγά που θα επιλέξουμε για να βράσουμε και να βάψουμε πρέπει να είναι σκουρόχρωμα.
  • Πριν τα βάλουμε στην κατσαρόλα για βράσιμο τα τοποθετούμε σε μια λεκάνη με χλιαρό νερό (με αυτόν τον τρόπο αποφεύγουμε τυχόν σπασίματα κατά τη διάρκεια του βρασμού τους).
  • Τοποθετούμε στον πάτο της κατσαρόλας ένα vetex (προς αποφυγή συγκρούσεων) και προσθέτουμε στο νερό ΠΟΛΥ αλάτι.
  • Τα αφήνουμε να βράσουν για περίπου 10 λεπτά σε σιγανή φωτιά από τη στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει το νερό.

Τώρα όσο για το βάψιμο τι να σα πω. Η γυναίκα είναι ζωγράφος οπότε μάλλον είναι το χέρι της. Πήρα λοιπόν το στολισμένο καλαθάκι μου το γέμισα κόκκινα μαμαδίστικα αυγουλάκια και βουρ για τις επόμενες ετοιμασίες.

Υ.Γ Ξέχασα δε να σας πω πως δεν της φτάνει που μας νικάει στο βάψιμο, κερδίζει συνήθως και στο πασχαλινό τραπέζι, με το ξύλινο (είμαι σίγουρη) αυγό της να σπάει όλων των υπολοίπων! Άντε χαλάλι σου και του χρόνου μαμά!

MY FUNNY BUNNY EASTER COOKIES

Και μιας και πιάσαμε το ζωικό βασίλειο ήρθε η ώρα να σας παραθέσω μια φανταστική συνταγή του Άκη για πεντανόστιμα και αφράτα πασχαλινά κουλουράκια. Μάλιστα είναι τόσο λαχταριστά που τα φτιάχνω σα λαγουδάκια για να τα λυπάμαι κι έτσι να τρώω λιγότερα! (τρελή)

Κουζίνα time λοιπόν και lets do this!!

ΤΑ ΥΛΙΚΑ

  •  300gr βούτυρο
  •  250gr ζάχαρη κρυσταλλική
  •  2gr μαστίχα
  •  7gr μαχλέπι
  •  200gr χυμό πορτοκαλιού
  •  1κ.σ κονιάκ
  •  1κ.γ εκχύλισμα βανίλιας
  •  2 κρόκους
  •  Ξύσμα από 2 πορτοκάλια
  •  100gr γάλα (έβαλα αμυγδάλου)
  •  900gr αλεύρι μαλακό
  •  1 πρέζα αλάτι
  •  1κ.γ κοφτό μπέικιν πάουντερ
  •  1κ.γ κοφτό μαγειρική σόδα
  •  1 κρόκο αραιωμένο με 1κ.σ νερό

Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ

STEP 1  Χτυπάμε στο μίξερ και σε δυνατή ταχύτητα το βούτυρο με τη ζάχαρη για 3-4 λεπτά μέχρι να αφρατέψει.

STEP 2  Χτυπάμε σε γουδί τη μαστίχα μαζί με 1κ.σ ζάχαρη για να σπάσει.

STEP 3  Σταματάμε το μίξερ και προσθέτουμε τον χυμό, το κονιάκ, το εκχύλισμα βανίλιας, τους κρόκους, το ξύσμα πορτοκαλιού, το γάλα, τη μαστίχα, το μαχλέπι, 3-4 κ.σ από το αλεύρι και το αλάτι και χτυπάμε ξανά για 1-2 λεπτά σε χαμηλή ταχύτητα για να ομογενοποιηθούν τα υλικά.

STEP 4  Βάζουμε σε μπολ το υπόλοιπο αλεύρι, προσθέτουμε το μπέικιν και τη σόδα και ανακατεύουμε.

STEP 5  Μεταφέρουμε τα στερεά υλικά του μπολ μέσα στον κάδο του μίξερ και ανακατεύουμε με μια μαρίζ μέχρι να δημιουργηθεί μια μαλακή και εύπλαστη ζύμη.

STEP 6  Πλάθουμε τα κουλουράκια σε σχήμα της αρεσκείας μας (για το σχήμα-λαγουδάκι θα σας εξηγήσω παρακάτω), τα τοποθετούμε σε ταψιά με λαδόκολλα, τα αλείφουμε με τον αραιωμένο κρόκο και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο ( στους 1800 στον αέρα) το κάθε ταψί ξεχωριστά για 20 λεπτά.

ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΛΑΓΟΥΔΑΚΙ

Πλάθουμε 2 μπαστουνάκια, ένα αρκετά μακρύ κι ένα κοντύτερο. Το πιο μακρύ το γυρίζουμε γύρω γύρω σαν σαλιγκάρι και ανασηκώνουμε λίγο την άκρη του. Το κοντύτερο το τσακίζουμε καλά στη μέση σαν ν και το τοποθετούμε λοξά από πάνω από το σαλιγκάρι. Τέλος βάζουμε ένα γαρύφαλλο στο κέντρο της γωνίας του για ματάκι. So cute!

ΤΑ ΤΣΟΥΡΕΚΑΚΙΑ ΤΗΕ ΝΤΟΡΙΝΑΣ

Όσοι όμως με γνωρίζουν ή με διαβάζουν θα ξέρουν ήδη πως εκτός από τα θέματα διακόσμησης, γεύσης και αισθητικής, ένα είναι το βασικότερο και μεγαλύτερο μου κόλλημα. Οι μυρωδιές! Σιγά λοιπόν μη σας άφηνα έτσι χωρίς την τόσο χαρακτηριστική και μεθυστική μυρωδιά ενός φρεσκοψημένου σπιτικού τσουρεκιού. Και ύστερα από επανειλημμένες προσπάθειες, έρευνες και αποτυχίες πάνε κάποια χρόνια που κατέληξα επιτέλους σε μια άκρως επιτυχημένη και λιγουρευτική συνταγή ενός πεντανόστιμου πασχαλινού τσουρεκιού με 2 είδη σοκολάτας παρακαλώ. Πίσω λοιπόν στη κουζίνα για μια νέα λαχταριστή δημιουργία …

ΤΑ ΥΛΙΚΑ

  •  ½ lt γάλα (έβαλα αμυγδάλου)
  •  125gr βούτυρο
  •  6 αυγά
  •  2κ.σ μαχλέπι σκόνη
  •  2κ.γ μαστίχα (χτυπημένη σε γουδί με 1κ.σ ζάχαρη)
  •  21/2 φλυτζάνια ζάχαρη
  •  1 πρέζα αλάτι
  •  11/2kg αλεύρι σκληρό
  •  60gr μαγιά ξηρή
  •  2 φακελάκια σταγόνες σοκολάτας γάλακτος
  •  2 φακελάκια σταγόνες σοκολάτας λευκής

Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ

STEP 1  Αδειάζουμε όλο το αλεύρι σε ένα μεγάλο μπολ και δημιουργούμε μια τρύπα στο κέντρο.

STEP 2  Ζεσταίνουμε σε κατσαρολάκι το γάλα με το βούτυρο (προσοχή μέχρι να γίνει χλιαρό αλλιώς θα κάψει τη μαγιά) και το ρίχνουμε στο κέντρο του αλευριού.

STEP 3  Μέσα στο μείγμα του γάλατος με το βούτυρο διαλύουμε σιγά σιγά τη μαγιά, προσθέτουμε τη ζάχαρη, το μαχλέπι και τη μαστίχα καθώς και ένα ένα τα αυγά και αρχίζουμε να ανακατεύουμε με το γύρω γύρω αλεύρι μέχρι να δημιουργηθεί μια μαστιχωτή ζύμη. Τη σκεπάζουμε και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος για 2-3 ώρες μέχρι να φουσκώσει και να διπλασιαστεί.

STEP 4  Ζυμώνουμε ξανά τη ζύμη για 4-5 λεπτά, τη χωρίζουμε σε 8 λωρίδες και γεμίζουμε την κάθε λωρίδα με τις σταγόνες σοκολάτας (μισές με γάλακτος, μισές με λευκή). Τις πλέκουμε εναλλάξ κοτσίδες (θα βγουν 4 τσουρέκια) κι αν θέλετε τα γυρίζετε για να γίνουν στρογγυλά. Έπειτα τα ξανασκεπάζουμε και τα αφήνουμε σε ζεστό μέρος μέχρι να ξαναφουσκώσουν.

STEP 5  Τέλος τα αλείφουμε με αυγό, τα πασπαλίζουμε με λίγη ζάχαρη και τα ψήνουμε σε ταψί με λαδόκολλα, στους 1800 και για 30 λεπτά.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟΦΑΓΩΤΑΑΑΑΑΑ!!! (σας εγγυώμαι πως δε θα σταματήσετε να τα ισιώνετε με το μαχαίρι μέχρι, ουπςςςς, να εξαφανιστούν)

MY LOVELY EASTER BASKETS

Κατάκοπη λοιπόν αλλά πανευτυχής και με τις φετινές πασχαλινές μου δημιουργίες, με το σπίτι γεμάτο πανέμορφα πασχαλινά στολίδια, αρώματα και μυρωδιές, και εν μέρει λόγω της υπάρχουσας κάπως δυσκίνητης κατάστασης στην αγορά, πήρα την απόφαση να φτιάξω εγώ η ίδια τα φετινά πασχαλινά δωράκια στους αγαπημένους μου με σπιτικό άρωμα αγάπης. Τέσσερα πέντε λοιπόν καλόγουστα ψάθινα καλαθάκια, γέμιση από χαρτί γκοφρέ, σελοφάν και πολύχρωμες οργάντζες, τα σπιτικά λαγουδένια κουλουράκια μου, τα σοκολατένια τσουρέκια, τα γυαλιστερά κατακόκκινα αυγά της μαμάς και ένα κάρο πολύχρωμα μικρά στολίδια και η αποστολή καρδιάς εξετελέσθη με τον πιο ειλικρινή και παραδοσιακό τρόπο.

Δε βλέπω την ώρα λοιπόν να τους τα προσφέρω και να μοιραστώ μαζί τους ανεκτίμητες στιγμές από αυτές που αναπολείς κι που όταν περάσουν μπαίνουν στο θησαυροφυλάκιο της καρδιάς ανεξίτηλες. Δεν έχω λοιπόν κανένα παράπονο καθώς και το φετινό κάπως ιδιαίτερο Πάσχα θα είναι γεμάτο υπέροχες κατανυκτικές μουσικές, νόστιμες σπιτικές γεύσεις και κυρίως τα πολύτιμα χρώματα των ανθρώπων που αγαπώ διακρίνοντας για ακόμη μια φορά στα χαμόγελά τους πως … Ο ΣΤΟΧΟΣ ΕΠΕΤΕΥΧΘΗ!

Σας φιλώ γλυκά και κατακόκκινα και σας εύχομαι από καρδιάς ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ και ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ έτσι όπως εσείς το θέλετε και το ονειρεύεστε xxx